roslant
Etimolodjeye
[candjî]Bodje « rôze » (avou candjmint d’ voyale) et avou divuzlaedje Z => S dizo rmagnaedje erirece på L; avou l’ dobe cawete « -lant ».
Addjectif
[candjî]singulî | pluriyal | |
---|---|---|
omrin | roslant | roslants |
femrin padrî | roslante | roslantes |
femrin padvant | roslante | roslantès |
roslant omrin (come addjectif djondrece, metou padvant u padrî l’ no)
- rodje di vizaedje.
- Il aveut ene ronde roslante figueure ki des blancs clairsemés tchveas reniervént co (R. Dedoyard)
- Li djonne mame, roslante et fire, prind bén s’ tins po-z- ariver disk’ å cwåtron d’ vîs omes. — Jean-Pierre Dumont (fråze rifondowe).
- Ele ene fene taye, on bea roslant vizaedje— Camille Gaspard (fråze rifondowe).
- La k' on voet l' cok a l' roslante cresse
Et ses poyetes so l' ansinî
— Louis Lagauche, "Li ptit hierdî" (1926), p. 25 (fråze rifondowe).
- frisse.
- Des belès plantches discôpêyes so cwårtî, di cwate cintimetes di spexheur. On roslant bwès k' on direut tofer k' i vos sorît — Lucien Somme, L’èfant d’on-ôte, p. 5 (fråze rifondowe).
- Li bîje disbobine lès djaléyes
Su mès deûs massales totes roselantes.
Li bîje sofèle tote li djoûrnéye,
Todi pu fèle èt pus agnante.
— Jacques Desmet.
Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E cisse pådje ci, n’ a pont d’ ratournaedje pol mot. El pôrîz radjouter, s’ i vs plait ? Come çoula, l’ årtike rissereut d’ adrame.