rabanair
-
Rabanair modiene.
Etimolodjeye
[candjî]Bodje « banair », avou l’ betchete « ra- ».
Sustantif
[candjî]singulî | pluriyal |
---|---|
rabanair | rabanairs |
rabanair femrin
- (mot d’ meteyo) sôre di longue plake di fier, metowe so on clotchî, u al cresse d’ on toet, et ki mostere li direccion eyet l’ foice do vint.
- Li Gusse toûne ossu rade å rabadjoye kel rabanair å såvadje vint. — Les crwès dins les bruwères (fråze rifondowe).
- djin ki candje tofer d’ idêye.
- Des omes come lu, end a waire dissu l’ tere ; El esteut djusse et droet et nén ene rabanair. — Philippe Lagrange (fråze rifondowe).
Ratourneures
[candjî]Sinonimeye
[candjî]- (longue plake di fier ki mostere li direccion do vint) : banire di toet, banair di toet, toûne-å-vint, clipotea.
- (plake del cogne d’ on cok): cocrê, cok di clotchî / cok di clokî
- (djin ki candje tofer d’ idêye) : ritoûne-cazake.
Sipårdaedje do mot
[candjî]Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
E rfondou walon :
Li mot n’ est nén dins : R13
Ratournaedjes
[candjî]Waitîz eto
[candjî] Lijhoz l’ årtike rabanair so Wikipedia