iftiro
Morfologik va sintaktik xususiyatlari
[tahrirlash]if-ti-ro
Aytilishi
[tahrirlash]Etimologiyasi
[tahrirlash]a. J_>iil — boʻhton, tuhmat; ran qilish
Maʼnoviy xususiyatlari
[tahrirlash]Maʼnosi
[tahrirlash]esk. kt. Boʻhton, tuhmat. ◆ [Gul-nor] Ota-onadan, atrofdagi koʻzlardan qoʻrqar edi.. har xil gʻiybat va iftirolar tarqalsa, odamlarning betiga qanday qaraydi? Oybek, „Qutlugʻ qon“ . ◆ ..bu haqda koʻp taʼnalar eshitgani uchun qozining kulgisi-ni oʻziga isnod va iftiro deb tushungan edi. M. Ismoiliy, „Fargʻonat“ . o. ◆ ..ul haromzoda.. faqir birla padarning shaʼnlarimizga boʻhton va iftirolarni toʻqub.. A. Qodiriy, „Kichik asarlar“ .
Sinonimlari
[tahrirlash]Antonimlari
[tahrirlash]ИФТИРО. Oʻzbek tilining izohli lugʻati (2022) maʼlumotlaridan foydalanilgan; q.Adabiyotlar roʻyxati.