uspokoić
(Przekierowano z uspokoić się)
uspokoić (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˌuspɔˈkɔjiʨ̑], AS: [uspokoi ̯ić], zjawiska fonetyczne: epenteza i ̯ • akc. pob.
-
- znaczenia:
czasownik przechodni dokonany (ndk. uspokajać)
czasownik zwrotny dokonany uspokoić się (ndk. uspokajać się)
- (2.1) aspekt dokonany od: uspokajać się[2]
- odmiana:
- (1.1) koniugacja VIa
forma liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os. bezokolicznik uspokoić czas przyszły prosty uspokoję uspokoisz uspokoi uspokoimy uspokoicie uspokoją czas przeszły m uspokoiłem uspokoiłeś uspokoił uspokoiliśmy uspokoiliście uspokoili ż uspokoiłam uspokoiłaś uspokoiła uspokoiłyśmy uspokoiłyście uspokoiły n uspokoiłom uspokoiłoś uspokoiło tryb rozkazujący niech uspokoję uspokój niech uspokoi uspokójmy uspokójcie niech uspokoją pozostałe formy czas zaprzeszły m uspokoiłem był uspokoiłeś był uspokoił był uspokoiliśmy byli uspokoiliście byli uspokoili byli ż uspokoiłam była uspokoiłaś była uspokoiła była uspokoiłyśmy były uspokoiłyście były uspokoiły były n uspokoiłom było uspokoiłoś było uspokoiło było forma bezosobowa czasu przeszłego uspokojono tryb przypuszczający m uspokoiłbym,
byłbym uspokoiłuspokoiłbyś,
byłbyś uspokoiłuspokoiłby,
byłby uspokoiłuspokoilibyśmy,
bylibyśmy uspokoiliuspokoilibyście,
bylibyście uspokoiliuspokoiliby,
byliby uspokoiliż uspokoiłabym,
byłabym uspokoiłauspokoiłabyś,
byłabyś uspokoiłauspokoiłaby,
byłaby uspokoiłauspokoiłybyśmy,
byłybyśmy uspokoiłyuspokoiłybyście,
byłybyście uspokoiłyuspokoiłyby,
byłyby uspokoiłyn uspokoiłobym,
byłobym uspokoiłouspokoiłobyś,
byłobyś uspokoiłouspokoiłoby,
byłoby uspokoiłoimiesłów przymiotnikowy przeszły m uspokojony, nieuspokojony uspokojeni, nieuspokojeni ż uspokojona, nieuspokojona uspokojone, nieuspokojone n uspokojone, nieuspokojone imiesłów przysłówkowy uprzedni uspokoiwszy rzeczownik odczasownikowy uspokojenie, nieuspokojenie - (2.1) koniugacja VIa
forma liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. 2. os. 3. os. 1. os. 2. os. 3. os. bezokolicznik uspokoić się czas przyszły prosty uspokoję się uspokoisz się uspokoi się uspokoimy się uspokoicie się uspokoją się czas przeszły m uspokoiłem się uspokoiłeś się uspokoił się uspokoiliśmy się uspokoiliście się uspokoili się ż uspokoiłam się uspokoiłaś się uspokoiła się uspokoiłyśmy się uspokoiłyście się uspokoiły się n uspokoiłom się uspokoiłoś się uspokoiło się tryb rozkazujący niech się uspokoję uspokój się niech się uspokoi uspokójmy się uspokójcie się niech się uspokoją pozostałe formy czas zaprzeszły m uspokoiłem się był uspokoiłeś się był uspokoił się był uspokoiliśmy się byli uspokoiliście się byli uspokoili się byli ż uspokoiłam się była uspokoiłaś się była uspokoiła się była uspokoiłyśmy się były uspokoiłyście się były uspokoiły się były n uspokoiłom się było uspokoiłoś się było uspokoiło się było forma bezosobowa czasu przeszłego uspokojono się tryb przypuszczający m uspokoiłbym się,
byłbym się uspokoiłuspokoiłbyś się,
byłbyś się uspokoiłuspokoiłby się,
byłby się uspokoiłuspokoilibyśmy się,
bylibyśmy się uspokoiliuspokoilibyście się,
bylibyście się uspokoiliuspokoiliby się,
byliby się uspokoiliż uspokoiłabym się,
byłabym się uspokoiłauspokoiłabyś się,
byłabyś się uspokoiłauspokoiłaby się,
byłaby się uspokoiłauspokoiłybyśmy się,
byłybyśmy się uspokoiłyuspokoiłybyście się,
byłybyście się uspokoiłyuspokoiłyby się,
byłyby się uspokoiłyn uspokoiłobym się,
byłobym się uspokoiłouspokoiłobyś się,
byłobyś się uspokoiłouspokoiłoby się,
byłoby się uspokoiłoimiesłów przysłówkowy uprzedni uspokoiwszy się rzeczownik odczasownikowy uspokojenie się, nieuspokojenie się
- przykłady:
- (1.1) Już jednak znaleźli się mieszczanie, którzy starają się udobruchać i uspokoić ludzi. Udaje im się to w zupełności. Wnet jednak wyrusza tłum na odwach przy Bramie Świdnickiej, aby rozbroić znajdujących się tutaj żołnierzy[3].
- (2.1) Dlaczego jesteś taki wściekły? Uspokój się wreszcie i powiedz, co się stało!
- składnia:
- (1.1) uspokoić B.
- antonimy:
- (1.1) zdenerwować, rozgniewać, zezłościć, pot. wkurzyć, wnerwić, wulg. wkurwić
- (2.1) zdenerwować się, rozgniewać się, zezłościć się, pot. wkurzyć się, wnerwić się, wulg. wkurwić się
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. spokojny, pokój mrz, spokój m, spokojność ż, spokojnik m, spokojnica ż, uspokojenie n, uspokajanie n, uspokajacz m, uspokoiciel m, uspokoicielka ż, zaspokojenie n, zaspokajanie n, zaspokajacz m
- czas. spokoić ndk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
- przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, spokojno
- przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco
- wykrz. spokojnie, spox, spoko, spoczko
- partyk. spoko, spoczko
- ims. uspokajający, uspokojony
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: uspokajać
- (2.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: uspokajać się
- bułgarski: (1.1) успокоя; (2.1) успокоя се
- źródła:
- ↑
Hasło „uspokoić” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑
Hasło „uspokoić się” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Śląsk w pierwszej połowie XIX i.e. dziewiętnastego wieku