uno
uno (język czamorro)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
liczebnik główny
- (1.1) jeden
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Czamorro - Liczebniki
- źródła:
uno (język hiszpański)
[edytuj]- znaczenia:
liczebnik główny
zaimek nieokreślony
- (2.1) ktoś
przymiotnik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- de uno en uno → pojedynczo; uno a uno → po jednym
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Hiszpański - Liczebniki
- źródła:
uno (język tagalski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
liczebnik główny
- (1.1) jeden
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz tagalski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
uno (język włoski)
[edytuj]- znaczenia:
liczebnik główny
rzeczownik, rodzaj męski
zaimek nieokreślony
rodzajnik nieokreślony
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) uno gnomo • uno pneumatico • uno psichiatra • uno specchio • uno sciame • uno xilofono • uno zaino • un giorno • un ragazzo • un letto • una macchina • una ragazza • una persona • un'azione • un'onda • un'isola
- (2.2) a uno a uno → pojedynczo
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- numero uno → najlepszy; pierwszy (ze wszystkich)
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks: Włoski - Liczebniki
- (1.1) używa się tylko przed rzeczownikami rodzaju męskiego zaczynającymi się od gn, pn, ps, s spółgłoska, sc, x i z; we wszystkich pozostałych przypadkach przybiera formę un
- (1.1) przed rzeczownikami rodzaju żeńskiego zaczynającymi się od spółgłoski używa się formy una, która przed rzeczownikami zaczynającymi się od samogłoski ulega elizji przybierając formę un'
- źródła: