skurcz
skurcz (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) fizj. skrócenie się mięśni pod wpływem bodźca[1]; zob. też skurcz mięśnia w Wikipedii
- (1.2) zmniejszenie się objętości lub skrócenie się czegoś[1]
czasownik, forma fleksyjna
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik skurcz skurcze dopełniacz skurczu skurczy / skurczów celownik skurczowi skurczom biernik skurcz skurcze narzędnik skurczem skurczami miejscownik skurczu skurczach wołacz skurczu skurcze
- przykłady:
- (1.1) Od kilku dni dokuczają mi nocne skurcze w łydce.
- (1.1) To nic, to tylko mały skurcz / Nie patrz tak, zaraz przejdzie / Ręce, nogi pozbieram / Odpoczywam po wierszu, co wykrzywił twarz / W dziki grymas i poszedł w cholerę.[2]
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) spastyka
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cramp; (1.2) shrinkage
- bułgarski: (1.1) контракция ż
- hiszpański: (1.1) contracción ż, calambre m; (1.2) contracción ż
- nowogrecki: (1.1) κράμπα ż, συνολκή ż, νευροκαβαλίκεμα n; (1.2) συρρίκνωση ż, μείωση ż
- włoski: (1.1) contrazione ż, crampo m
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1
Hasło „skurcz” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Mariusz Zadura Walc niezrównoważonych