rozkaz
rozkaz (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rozkaz rozkazy dopełniacz rozkazu rozkazów celownik rozkazowi rozkazom biernik rozkaz rozkazy narzędnik rozkazem rozkazami miejscownik rozkazie rozkazach wołacz rozkazie rozkazy
- przykłady:
- (1.1) Dowódca wydał żołnierzom rozkaz natychmiastowego wycofania się z pola bitwy.
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rozkaźnik m, rozkazywanie n, rozkazanie n
- czas. rozkazywać ndk., rozkazać dk.
- przym. rozkazujący, rozkaźnikowy
- związki frazeologiczne:
- przeciw sercu i hetmański rozkaz na nic
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) urdhër m
- angielski: (1.1) order, command, instruction, behest
- białoruski: (1.1) загад m
- duński: (1.1) ordre w, befaling w, pålæg n, kommando w
- esperanto: (1.1) ordono
- francuski: (1.1) ordre m, commandement m
- górnołużycki: (1.1) rozkaz m
- hiszpański: (1.1) orden ż, mandamiento m, yusión ż, consigna ż
- jidysz: (1.1) שאַף m (szaf)
- kataloński: (1.1) ordre ż
- litewski: (1.1) komanda ż
- niemiecki: (1.1) Befehl m, Kommando n
- nowogrecki: (1.1) διαταγή ż, εντολή ż
- połabski: (1.1) bat m
- rosyjski: (1.1) приказ m
- sanskryt: (1.1) शासन
- słowacki: (1.1) rozkaz m
- staroangielski: (1.1) bebod n
- szwedzki: (1.1) befallning w, order w
- ukraiński: (1.1) наказ m
- włoski: (1.1) ordine, comando
- źródła:
rozkaz (język czeski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) rozkaz
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rozkaz rozkazy dopełniacz rozkazu rozkazů celownik rozkazu rozkazům biernik rozkaz rozkazy wołacz rozkaze rozkazy miejscownik rozkaze / rozkazu rozkazech narzędnik rozkazem rozkazy
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. rozkázat, rozkazovat
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
rozkaz (język górnołużycki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rozkaz
- (1.2) polecenie, zlecenie
- (1.3) jęz. tryb rozkazujący
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) po rozkazu
- synonimy:
- (1.3) rozkazowace wašnje
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rozkaznica ż, rozkaznik m, rozkaznistwo n, rozkazowar m, rozkazowarstwo n
- czas. rozkazać dk., rozkazować ndk.
- przym. rozkazny, rozkazowacy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
rozkaz (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. rozkázať, rozkazovať
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Nina Trnka, Slovak-English English-Slovak Dictionary, Hippocrene Books, New York 1992, ISBN 0-87052-115-2, s. 106.