proch
proch (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rozdrobniona, sypka substancja
- (1.2) proch strzelniczy
- (1.3) gw. lwow. kurz
- (1.4) zob. prochy
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik proch prochy dopełniacz prochu prochów celownik prochowi prochom biernik proch prochy narzędnik prochem prochami miejscownik prochu prochach wołacz prochu prochy
- składnia:
- kolokacje:
- proch strzelniczy • prochy zmarłych
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. prochowiec m, prochy
- czas. proszkować ndk., sproszkować dk.
- przym. prochowy, proszkowy
- związki frazeologiczne:
- prochu nie wymyśli
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: proch strzelniczy
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kurz
- (1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: prochy
- angielski: (1.1) dust, ash
- arabski: (1.1) رماد
- jidysz: (1.1) פּראָשיק m (proszik); (1.2) פּולווער m (pulwer)
- niemiecki: (1.1) Pulver n, pot. Staub m, Asche ż; (1.2) Pulver n, Schießpulver n
- tybetański: (1.1) ཐལ་བ
- ukraiński: (1.1) порох m
- źródła:
- ↑ Biblia