narracja
narracja (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) liter. film. sposób wypowiedzi w epickim utworze literackim lub w filmie prezentującej świat przedstawiony; zob. też narracja w Wikipedii
- (1.2) książk. opowiadanie, relacjonowanie
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik narracja narracje dopełniacz narracji narracji / przest. narracyj celownik narracji narracjom biernik narrację narracje narzędnik narracją narracjami miejscownik narracji narracjach wołacz narracjo narracje
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) narracja pierwszoosobowa • narracja trzecioosobowa • narracja w pierwszej/trzeciej osobie • narracja auktorialna • narracja personalna • narracja autorska • narracja polifoniczna • narracja dyskursywna • narracja pamiętnikarska
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. narrator m, narratorka ż, narracyjność ż, narratologia ż, narratywizm m, antynarracja ż
- przym. narracyjny, narratorski, narratologiczny, narratywistyczny
- przysł. narracyjnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła: