mistyfikacja
mistyfikacja (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˌmʲistɨfʲiˈkaʦ̑ʲja], AS: [mʹistyfʹikacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) książk. celowe wprowadzenie kogoś w błąd przez zaaranżowanie sytuacji stwarzającej pozory prawdy, a nie będącej prawdą; także: to, co jest rezultatem takiego działania; zob. też mistyfikacja w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mistyfikacja mistyfikacje dopełniacz mistyfikacji mistyfikacji / przest. mistyfikacyj[1] celownik mistyfikacji mistyfikacjom biernik mistyfikację mistyfikacje narzędnik mistyfikacją mistyfikacjami miejscownik mistyfikacji mistyfikacjach wołacz mistyfikacjo mistyfikacje
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) mistykatorstwo
- antonimy:
- (1.1) demistyfikacja
- hiperonimy:
- (1.1) oszustwo
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mistyfikator m, mistyfikatorka ż
- przym. mistyfikacyjny
- czas. mistyfikować ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) franc. mystification
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hoax, deception, imposture
- białoruski: (1.1) містыфікацыя ż
- bułgarski: (1.1) мистификация ż
- czeski: (1.1) mystifikace ż
- hiszpański: (1.1) mistificación ż
- nowogrecki: (1.1) απάτη ż, εξαπάτηση ż, φενακισμός m
- rosyjski: (1.1) мистификация ż
- ukraiński: (1.1) містифікація ż
- źródła:
- ↑
Hasło „mistyfikacja” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.