kenna
kenna (język islandzki)
[edytuj]- wymowa:
- IPA: [ˈcʰɛnːa]
- znaczenia:
czasownik przechodni
czasownik nieprzechodni
- odmiana:
- (1-2) að kenna, kenndi, kennt (→ wzór odmiany)
- przykłady:
- (1.1) Vinur minn kennir útlendingum íslensku. → Mój przyjaciel uczy obcokrajowców islandzkiego.
- (1.2) Þeir kenndu honum um ósigur. → Obwiniali go za przegraną.
- (2.2) Konan kenndi til í hægra læri. → Kobietę bolało prawe udo.
- synonimy:
- (1.2) áfellast
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- kenna sér einskis meins • þar kennir ýmissa grasa/þar kennir margra grasa
- uwagi:
- źródła:
kenna (język wilamowski)
[edytuj]- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- kena
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik
- odmiana:
- (1.2) czas przeszły prosty kannt, imiesłów czasu przeszłego gykannt
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) dyrkenna
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1
Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 303,318.
- ↑
Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936.