kaszleć
kaszleć (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. kaszlnąć)
- (1.1) gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc
- odmiana:
- (1.1) kaszl|eć koniugacja XI
- przykłady:
- (1.1) Dnia 6 kwietnia 1949 roku znajdowałem się w szpitalu obozowym w Czelabińsku, bo byłem bardzo ciężko chory na zapalenie płuc. Choroby tej można było uniknąć. Codziennie chodziłem na robotę, lecz byłem bardzo silnie przeziębiony, kaszlałem uporczywie i czułem się fatalnie[1].
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kasłać; przest. kaszlać; reg. śl. charlać; reg. pozn. churchać, churchlać; slang. kucać; gw. kaślać
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kaszel m, kaszlnięcie n, kaszlenie n, daw. kaszlanie, daw. kaszlenie, kaszlak m, daw. kaszlacz m, daw. kasłacz m
- przym. kaszlowy, daw. kaszliwy
- czas. kaszlnąć, wykasłać/wykasłać się, wykaszleć/wykaszleć się, rozkasłać się, rozkaszleć się, odkasływać, odkaszlnąć, pokasływać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cough, amer. med. hack (suchym kaszlem)
- arabski: (1.1) سعل, كح
- baskijski: (1.1) eztul egin
- białoruski: (1.1) кашляць
- chiński standardowy: (1.1) 咳嗽
- czeski: (1.1) kašlat
- duński: (1.1) hoste
- esperanto: (1.1) tusi
- farerski: (1.1) hosta
- francuski: (1.1) tousser
- hiszpański: (1.1) toser
- interlingua: (1.1) tussir
- jidysz: (1.1) הוסטן (hustn)
- kataloński: (1.1) estossegar, tossir
- litewski: (1.1) koseti
- łaciński: (1.1) tussio
- niderlandzki: (1.1) hoesten
- niemiecki: (1.1) husten
- nowogrecki: (1.1) βήχω
- ormiański: (1.1) հազալ
- rosyjski: (1.1) кашлять
- slovio: (1.1) kasxlat (кашлат)
- starogrecki: (1.1) βήσσω
- suahili: (1.1) kohoa
- szwedzki: (1.1) hosta
- ukraiński: (1.1) кашляти
- węgierski: (1.1) köhög
- wilamowski: (1.1) hu̇sta, karlǡn
- źródła:
- ↑ Ks. Władysław Bukowiński, WSPOMNIENIA PRZYJACIÓŁ, „Kultura nr 11”, 1976, Narodowy Korpus Języka Polskiego.