furtivus
furtivus (język łaciński)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1) furtiv|us, ~a, ~um (deklinacja I-II)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n m ż n mianownik furtivus furtiva furtivum furtivī furtivae furtiva dopełniacz furtivī furtivae furtivī furtivōrum furtivārum furtivōrum celownik furtivō furtivae furtivō furtivīs biernik furtivum furtivam furtivum furtivōs furtivās furtiva ablatyw furtivō furtivā furtivō furtivīs wołacz furtive furtiva furtivum furtivī furtivae furtiva
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. furtus m, furtulum n, furtum n, furuncula ż, furunculus m
- czas. furor
- przym. furtificus
- przysł. furtim
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. furtum -ivus; źródłosłów dla ang. furtive, franc. furtif, hiszp. furtivo, katal. furtiu, port. furtivo, wł. furtivo
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 276.