cwaniak
cwaniak (język polski)
[edytuj]- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. osoba potrafiąca radzić sobie w każdej sytuacji jak najmniejszym wysiłkiem, a nierzadko kosztem innych
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik cwaniak cwaniacy dopełniacz cwaniaka cwaniaków celownik cwaniakowi cwaniakom biernik cwaniaka cwaniaków narzędnik cwaniakiem cwaniakami miejscownik cwaniaku cwaniakach wołacz cwaniaku cwaniacy depr. M. i W. lm: (te) cwaniaki
- przykłady:
- (1.1) Wszystkie handle i szmugle przechodziły przez kartoflarnię, w skutek czego pracujące tu cwaniaki całą giełdę mokotowską trzymały w swojem ręku[1].
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) pot. czort, skubaniec, skurkowaniec, skurkowany, spryciarz, szelma, szpenio; gw. (Śląsk Cieszyński) beskuryja, gw. (Górny Śląsk) buks, beskuryjo
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. cwaniackość ż, cwaniactwo n, cwaniaczenie n, cwaniakowanie n, cwaniakowatość ż, cwaniarstwo n, cwaniura mos/ż, cwaność ż
- czas. cwaniaczyć ndk., cwaniakować ndk.
- przym. cwaniaczy, cwaniakowaty, cwaniacki, cwany
- przysł. cwaniacko, cwanie
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) angler, wangler, sharp operator, sly dog, smartypants, bryt. chancer, bryt. clever clogs
- bawarski: (1.1) Bazi m
- białoruski: (1.1) прайдзісвет m, прайдоха m
- bułgarski: (1.1) шмекер m
- chorwacki: (1.1) lukavac m
- estoński: (1.1) kelm
- jidysz: (1.1) שעלמע m (szelme)
- kaszubski: (1.1) kùńda m
- litewski: (1.1) išdaigininkas m
- łotewski: (1.1) viltnieks m
- niemiecki: (1.1) Schlaukopf m, Schlawiner m, Schlitzohr m
- rosyjski: (1.1) хитрец m
- słowacki: (1.1) šibal m
- słoweński: (1.1) zvijačnež m
- ukraiński: (1.1) пустун m
- węgierski: (1.1) kópé
- włoski: (1.1) furbacchione m, furbo m, volpone m
- źródła:
- ↑ Urke-Nachalnik: Żywe grobowce