Tw12
![]() Tw12-12 w skansenie w Chabówce | |
Producent |
StEG Wien |
---|---|
Lata budowy |
1911-1921 |
Układ osi |
E |
Wymiary | |
Masa pustego parowozu |
39 000 kg |
Masa służbowa |
69 400 kg |
Długość |
10 861 mm |
Długość z tendrem |
17 284 mm |
Wysokość |
4 570 mm |
Średnica kół napędnych |
1260 mm |
Napęd | |
Trakcja |
parowa |
Typ tendra |
16 Cl1 |
Ciśnienie w kotle |
14 at |
Powierzchnia ogrzewalna kotła |
137,8 m² |
Powierzchnia przegrzewacza |
31,0 m² |
Powierzchnia rusztu |
3,4 m² |
Średnica cylindra |
590 mm |
Skok tłoka |
632 mm |
Parametry eksploatacyjne | |
Prędkość konstrukcyjna |
50 km/h |
Tw12 – polskie oznaczenie austriackiego parowozu towarowego serii (kkStB/BBÖ) 80.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Parowóz ten został wprowadzony do użytku na kolejach austriackich w 1909 roku jako ulepszona wersja parowozu Tw11. W odróżnieniu od poprzedniej wersji posiadał silnik bliźniaczy, który wykorzystywał parę przegrzaną. Maszyna zaprojektowana została przez Karla Gölsdorfa z przeznaczeniem wykorzystania jej na trasach górskich. Produkowana była w latach 1911-1921. W okresie międzywojennym na PKP pracowało 14 maszyn tej serii. Po II wojnie światowej polskie koleje posiadały 12 takich parowozów. Parowóz Tw12-12 znajduje się w skansenie w Chabówce.
Dane techniczne[1]
[edytuj | edytuj kod]- średnica cylindrów – 590 mm
- skok tłoka – 632 mm
- średnica kół napędnych – 1260 mm
- ciśnienie pary w kotle – 14 at
- powierzchnia ogrzewalna kotła – 137,8 m²
- powierzchnia przegrzewcza – 31,0 m²
- powierzchnia rusztu – 3,4 m²
- masa służbowa – 69,4 t
- prędkość konstrukcyjna – 50 km/h
- tender serii – 16 Cl1
- pojemność skrzyni na wodę – 16,0 m³
- pojemność skrzyni na węgiel – 6,0 t
- masa pustego parowozu – 39,0 t
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Kalendarz Młodego Technika '89. Maria Pietrzyk (red.). Warszawa: Instytut Wydawniczy "Nasza Księgarnia", 1988, s. 24.