Piotr Briks
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
doktor habilitowany nauk humanistycznych | |
Specjalność: teologia biblijna, literatura, historia starożytna Bliskiego Wschodu | |
Alma Mater | |
Doktorat | |
Habilitacja | |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia |
Piotr Mieszko Briks (ur. 3 czerwca 1966 w Szczecinie[1]) – polski biblista i historyk, doktor habilitowany nauk teologicznych, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Szczecińskiego. Przewodnik po krajach Bliskiego Wschodu[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończył studia w Arcybiskupim Wyższym Seminarium Duchownym w Szczecinie (1991), studia teologiczne na Wydziale Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1996), w zakresie historii i archeologii w École Biblique et Archeologique oraz teologii w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (1999)[2].
W 1998 w Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej (obecnie Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego) uzyskał stopień naukowy doktora nauk teologicznych w zakresie biblistyki na podstawie rozprawy pt. Radość Boga w Starym Testamencie. Studium egzegetyczno-teologiczne, zaś w 2005 na tym samym wydziale na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Koniec świata czy apokatastaza? Pozytywne aspekty koncepcji eschatologicznych w Biblii hebrajskiej otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk teologicznych w specjalności: teologia biblijna[2]. W latach 2000–2008 był redaktorem naczelnym czasopisma Colloquia Theologica Ottoniana[1].
Był pracownikiem i w latach 2005-2008 kierownikiem Katedry Egzegezy i Teologii Biblijnej Starego Testamentu Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Szczecińskiego. Następnie w 2008 roku został profesorem nadzwyczajnym Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych Wydziału Humanistycznego tegoż Uniwersytetu[1].
Członek Polskiego Towarzystwa Historycznego (od 2008) i Stowarzyszenia Biblistów Polskich (od 2006)[1].
Wybrane publikacje
[edytuj | edytuj kod]- Koniec świata czy apokatastaza? Pozytywne aspekty koncepcji eschatologicznych w Biblii Hebrajskiej, Warszawa: Oficyna Wydawnicza "Vocatio", cop. 2004.
- Księgi historyczne Starego Testamentu, Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, 2007.
- Podręczny słownik hebrajsko-polski i aramejsko-polski Starego Testamentu, Warszawa: "Vocatio", 1999, 2000.
- Radość Boga w Starym Testamencie, Warszawa: "Vocatio", 2000.
- Zakład Historii Starożytnej Uniwersytetu Szczecińskiego 1985-2015, Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 2015[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e Encyklopedia Szczecina. Szczecin: Szczecińskie Towarzystwo Kultury, 2015, s. 89. ISBN 978-83-942725-0-0.
- ↑ a b Dr hab. Piotr Mieszko Briks, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2015-08-22] .
- ↑ Briks, Piotr (1966- ).. bn.org.pl. [dostęp 2015-08-22]. (pol.).
- Absolwenci Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego
- Absolwenci Wydziału Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II
- Członkowie Stowarzyszenia Biblistów Polskich
- Polscy bibliści
- Urodzeni w 1966
- Wykładowcy Uniwersytetu Szczecińskiego
- Wykładowcy Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego
- Wykładowcy Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Szczecińskiego
- Ludzie urodzeni w Szczecinie