Operacja Collar (rajd)
II wojna światowa, front zachodni, kampania francuska | |||
![]() | |||
Czas | |||
---|---|---|---|
Miejsce |
okolice Boulogne | ||
Terytorium | |||
Przyczyna |
ofensywa niemiecka we Francji | ||
Wynik |
militarnie bez znaczenia, | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Siły | |||
| |||
Straty | |||
|
Operacja Collar – brytyjski rajd przeprowadzony w nocy 24 czerwca 1940 roku na znajdującym się pod niemiecką okupacją francuskim wybrzeżu w okolicach Boulogne. Był pierwszą akcją bojową w historii oddziałów Commando.
Podłoże
[edytuj | edytuj kod]Akcja została przeprowadzona zaledwie 2 dni po podpisaniu francusko–niemieckiego zawieszenia broni i miała przede wszystkim podnieść morale brytyjskiego wojska oraz społeczeństwa. Z militarnego punktu widzenia jej celem było wypróbowanie nowo powstałych oddziałów komandosów, pochwycenie jeńców oraz dokonanie rozpoznania.
Do przeprowadzenia rajdu wyznaczono 115 ochotników z 11 Niezależnej Kompanii pod dowództwem mjr. Ronnie'ego Todda. Zostali oni podzieleni na 4 grupy, każdej wyznaczono osobny cel w okolicach Boulogne. Towarzyszyć miał im w roli obserwatora płk Dudley Clarke − pomysłodawca i twórca oddziałów Commando. Środkami transportu były dostarczone przez Royal Air Force cztery małe łodzie ratownicze.
Przebieg
[edytuj | edytuj kod]Pierwsza grupa spenetrowała wybrzeże koło Hardelot, jednak nie odnalazła Niemców i powróciła na łódź. Druga miała wylądować w Berck, ale natknęła się tam na silnie strzeżone kotwicowisko wodnosamolotów i odpłynęła. Trzecia zaatakowała budynek w Le Touquet, który według danych wywiadu miał być wykorzystywany przez lokalny garnizon jako koszary. W rzeczywistości był on salą taneczną i okazał się opuszczony. Wycofując się komandosi zabili dwóch wartowników. Ich ciała były wleczone za łodzią i zostały zgubione podczas drogi powrotnej. Czwarta grupa przypadkowo niemal wpłynęła do portu w Boulogne. Ostatecznie wylądowała w Stella-Plage, gdzie natknęła się na niemiecki patrol. Doszło do wymiany ognia, w wyniku której Brytyjczycy zostali zmuszeni do wycofania się na łódź. Jedyną ofiarą potyczki był Clarke, który został postrzelony w ucho.
Rano 25 czerwca wszystkie cztery grupy bezpiecznie powróciły do Anglii. Żadna nie wypełniła powierzonych im zadań, lecz brytyjska propaganda nagłośniła akcję i określiła ją jako sukces.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Mike Chappell: Army Commandos 1940-1945. Londyn: Osprey, 1996, s. 5. ISBN 1-85532-579-9.
- Ian Westwell, Simon Dunstan: Oddziały specjalne aliantów. Warszawa: Bellona, 2010, s. 11. ISBN 978-83-11-11707-5.