Mars 7
![]() Mars 6 – bliźniacza sonda Marsa 7 | |
Inne nazwy |
M-73 No.51P |
---|---|
Zaangażowani | |
Indeks COSPAR |
1973-053A |
Rakieta nośna | |
Miejsce startu | |
Cel misji | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Okrążane ciało niebieskie | |
Perycentrum | |
Apocentrum |
1,69 au[1] |
Okres obiegu |
574 dni[1] |
Nachylenie | |
Mimośród |
0,246[1] |
Czas trwania | |
Początek misji |
9 sierpnia 1973 (17:00:17 UTC) |
Wymiary | |
Masa całkowita |
3260[1] kg |
Masa aparatury naukowej |
lądownik: 635[1] kg |
Mars 7 (ros. Марс 7) – czwarta i ostatnia radziecka sonda kosmiczna typu M-73 wystrzelona w 1973 roku w kierunku Marsa w ramach programu Mars.
Program misji
[edytuj | edytuj kod]Dostarczenie w pobliże Marsa lądownika i łagodne osadzenie go na powierzchni planety.
Misja
[edytuj | edytuj kod]Sonda została wystrzelona cztery dni po próbniku Mars 6 9 sierpnia 1973, w dniu 9 marca 1974 roku dotarła w pobliże Marsa. Wskutek błędu w działaniu przelicznika pokładowego z próbnika został przedwcześnie wyrzucony lądownik. Nie dotarł on na powierzchnię planety, lecz minął Marsa w odległości około 1300 km. Sonda i lądownik weszły na orbitę heliocentryczną.
W próbniku Mars 7 zrealizowano m.in. dwa eksperymenty francuskie: Gémeaux S i Gémeaux T. Pierwszy eksperyment, oznaczony symbolem S, miał na celu zbadanie, jak się zmienia strumień promieniowania kosmicznego i energia jego cząstek w zależności od odległości od Słońca. Gémeaux T dotyczył wiatru słonecznego. Doświadczenia te zostały opracowane w dwóch placówkach: jedno w Ośrodku Energii Atomowej w Saclay (Gémeaux S), drugi zaś w Ośrodku Kosmicznych Badań Promieniowań w Tuluzie (Gémeaux T) [Gémeaux - „bliźnięta”][2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Stanisław Robert Brzostkiewicz, Czerwona planeta, Wydawnictwo „Nasza Księgarnia” 1976, s. 122-124