Helen Kelesi
Państwo | |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
15 listopada 1969 |
Wzrost |
165 cm |
Gra |
praworęczna, oburęczny bekhend |
Status profesjonalny |
1985 |
Zakończenie kariery |
1995 |
Trener |
Milan Kelesi |
Gra pojedyncza | |
Wygrane turnieje |
2 |
Najwyżej w rankingu |
13 (20 listopada 1989) |
Australian Open |
3R (1990) |
Roland Garros |
QF (1988, 1989) |
Wimbledon |
3R (1993) |
US Open |
3R (1986, 1987) |
Gra podwójna | |
Wygrane turnieje |
2 |
Najwyżej w rankingu |
26 (22 kwietnia 1991) |
Australian Open |
2R (1992) |
Roland Garros |
QF (1989) |
Wimbledon |
2R (1987, 1988) |
US Open |
2R (1990, 1991) |
Helen Kelesi (ur. 15 listopada 1969 w Victorii) – kanadyjska tenisistka, reprezentantka kraju w Fed Cup, olimpijka z Seulu (1988).
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]Dnia 20 listopada 1989 zajmowała najwyższe, 13. miejsce, w rankingu WTA. W latach 1986–1991 klasyfikowana była na miejscach w okolicach 25. pozycji. W karierze wygrała dwa turnieje o randze WTA Tour. W 1988 zwyciężyła w Tokio, a w 1989 wygrała turniej we włoskim Tarencie. Najlepszy występ w turnieju Wielkiego Szlema to ćwierćfinał French Open 1988, gdzie przegrała z Gabrielą Sabtini i w French Open 1989, gdzie okazała się słabsza od Mary Joe Fernández. W karierze pokonała m.in. Arantxę Sánchez Vicario, Conchitę Martínez, Janę Novotną, Manuelę Maleewą, Helenę Sukovą i Pam Shriver.
Reprezentowała Kanadę w Fed Cup w latach 1986–1993. Czterokrotnie została wybrana tenisistką roku w Kanadzie (w latach: 1986, 1987, 1989 i 1990). W 1988 zagrała w turnieju singlowym igrzysk olimpijskich w Seulu ponosząc porażkę w pierwszym meczu z Gisele Miró[1].
Jej grę charakteryzował agresywny styl gry. Operowała skutecznym top-spinem forhendowym i oburęcznym bekhendem. Dobrze poruszała się po korcie. Umiejętności te sprawiły, że najlepiej czuła się na kortach ziemnych i twardych.
Kariera Kanadyjki dobiegła końca w 1995 roku, kiedy po kilku miesiącach bólów głowy dowiedziała się, że ma guza mózgu wielkości tenisowej piłki[2]. Liczne operacje trwały około roku i od tamtej pory zajmuje się pracą trenerską z młodymi tenisistami w swoim kraju[3]. Często gości na stanowisku komentatora tenisowego w stacjach sportowych w Kanadzie.
Wygrane turnieje
[edytuj | edytuj kod]gra pojedyncza (2)
[edytuj | edytuj kod]Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Finalistka | Wynik | |
1. | 13/10/1986 | Tokio, Japan Open | 50 000 | twarda | ![]() |
6:2, 6:2 | |
2. | 25/04/1988 | Tarent, Citta di Taranto | Tier V | 50 000 | ziemna | ![]() |
6:1, 6:0 |
gra podwójna (2)
[edytuj | edytuj kod]Data | Turniej | Kat. | ($) | Naw. | Partnerka | Finalistki | Wynik | |
1. | 07/05/1990 | Rzym, Italian Open |
Tier I | 500 000 | ziemna | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4 |
2. | 15/10/1990 | Scottsdale, Arizona Classic |
Tier IV | 150 000 | twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:4, 6:2 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Helen Kelesi Bio, Stats, and Results [online], Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2018-02-20] [zarchiwizowane z adresu 2009-05-17] (ang.).
- ↑ S.L. PRICE , THE SECOND TIME AROUND HELEN KELESI WAS A TENNIS TERROR UNTIL A BRAIN TUMOR CHANGED HER LIFE AND APPROACH TO THE GAME, „SI.com” [dostęp 2018-02-20] [zarchiwizowane z adresu 2018-02-21] .
- ↑ A tumour the size of a tennis ball couldn't stop Hurricane Helen [online] [dostęp 2018-02-20] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2018-02-20] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2018-02-20] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2018-02-20] (ang.).