Ø
Ø | |||
![]() Ø i Helvetica og Bodoni | |||
Bruk | |||
---|---|---|---|
Skriftsystem | Latinsk skrift | ||
Opphavsspråk | Latin | ||
Fonetisk bruk | ø œ | ||
Unicode | U 00F8 | ||
Historie | |||
Utvikling | Utvikla frå Œ eller frå ligatur av O og I
| ||
Anna | |||
Skriveretning | Venstre til høgre |
Alfabetet | |||||
A | B | C | D | E | |
F | G | H | I | J | |
K | L | M | N | O | |
P | Q | R | S | T | |
U | V | W | X | Y | |
Z | Æ | Ø | Å |
Ø er ein vokal som blir brukt til å skriva dansk, norsk, færøysk og sørsamisk. Han er den tjueåttande bokstaven i det norske alfabetet, eit tillegg til det latinske alfabetet.
Bokstaven oppstod som ei samanskriving av o og e, der midstreken på E blei skriven tvers over O-en. Det gjorde en for å uttrykkje [ø] - ein lyd ein uttaler midt imellom dei to (dvs. at han er både runda som [o] og fremre som [e]). Ө er ein tilsvarande bokstav i det kyrilliske alfabetet, medan Ö blir brukt av fleire andre språk for same lyd.
På dansk og gammaldags norsk kan ø vera eit ord som tyder øy. Ein finn denne tydinga i norske stadnamn som Hankø, Vækerø og Tromsø, og i dei fleste danske øynamna, til dømes Læsø, Samsø og Hans Ø.
I mengdelære tyder Ø den tomme mengda.