SU-100
Uiterlijk
SU-100 | ||
---|---|---|
![]() | ||
Een SU-100 in Kiev
| ||
Soort | ||
Periode | 1944-1945 | |
Bemanning | 4 | |
Lengte | 9,45 m | |
Breedte | 3,00 m | |
Hoogte | 2,25 m | |
Gewicht | 31,6 ton | |
Pantser en bewapening | ||
Pantser | 75 mm | |
Hoofdbewapening | 100 mm D-10S kanon | |
Secundaire bewapening | geen | |
Motor | 12-cil. diesel model V-2 500 pk (375 kW) | |
Snelheid (op wegen) | 48 km/h | |
Rijbereik | 320 km |
De SU-100 of SOe-100[1] (Russisch: СУ-100) was een Sovjet-Russische tankjager die gebruikt werd tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. De 100 in de naam staat voor het kaliber van het kanon; 100 mm.
Het voertuig werd ontworpen gedurende 1944 ter vervanging van de oudere SU-85 tankjager, en werd gebaseerd op het chassis van de T-34 tank. Het eerste prototype werd afgeleverd in maart van dat jaar, en productie werd gestart in september. In totaal werden meer dan 2335 stuks afgeleverd. De tankjager deed dienst bij het Rode Leger gedurende het laatste oorlogsjaar en werd daarna nog verder gebruikt en geproduceerd, onder meer in Tsjecho-Slowakije.
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- (en) [1] op WWIIvehicles.com
- (en) SU-100 data op OnWar.com
Bronnen, noten en/of referenties
- ↑ SOe is de Nederlandse transliteratie van de Russische afkorting СУ. Deze aanduiding staat voor: Самоходная Установка; Samochodnaja Oestanovka (vrij vertaald: zelfrijdende affuit). De prefix is bij het gebruik van de Engelse transliteratie ook SU in plaats van SOe.
Mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina SU-100 op Wikimedia Commons.