benî
Bilêvkirin
[biguhêre]Navdêr
[biguhêre]Zayenda mê ya binavkirî | ||
---|---|---|
Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
Navkî | benî | benî |
Îzafe | beniya | beniyên |
Çemandî | beniyê | beniyan |
Nîşandera çemandî | wê beniyê | wan beniyan |
Bangkirin | beniyê | beniyino |
Zayenda mê ya nebinavkirî | ||
Rewş | Yekjimar | Pirjimar |
Navkî | beniyek | beniyin |
Îzafe | beniyeke | beniyine |
Çemandî | beniyekê | beniyinan |
benî mê û nêr
- kole, bende, evd, xulam, noker, bindest, dîl, êxsîr
kesa/ê neçar e hemî jiyana xwe belaş bo kesek din dixebite ango kar dike- Li serdemên kevn de benî dihatin firotin.
- kesa/ê ku maf nîne bi xwe biryaran li ser karên xwe bide
- Nîveke xelkê niha bûne beniyên desthelatdaran.
- mirov, evd, zarok
- benî Adem
- Elwanê cewahir û nefa'is
Sed cariye û dused benî çûn
Zerbeftilibas û zerbenî çûn — (Ehmedê Xanî, Mem û Zîn, ~1692)
Dijmane
[biguhêre]Bide ber
[biguhêre]Jê
[biguhêre]Etîmolojî
[biguhêre]Hevreha farisî بنده (bende), pehlewî bendek, ji proto-hindûewropî *bʰendʰ- (girê dan, bestin), binêre ben, bend, band... Bi maneya "mirov" ji erebî [Peyv?], têkilî bin (kurr).
Werger
[biguhêre]Rengdêr
[biguhêre]benî
- kole, bende, evd, xulam, noker, bindest, dîl, êxsîr
kesa/ê neçar e hemî jiyana xwe belaş bo kesek din dixebite ango kar dike- (Nimûneyekê bide) (biguhêre)
Werger
[biguhêre]Navdêr 2
[biguhêre]benî mê