پرش به محتوا

پنطیکاستیسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بخشی‌از مفاهیم مربوط به
پنتاکوستالیسم

پنطیکاستیسم جنبشی نوگرایانه[۱] درون مسیحیت اوانجلیکی است که تأکید خاصی بر تجربهٔ شخصی مستقیم خدا از طریق غسل تعمید روح‌القدس، چنان‌که در گزارش انجیل از روز پنطیکاست بیان شده است، دارد. پنطیکاستیسم مشابه جنبش کاریزماتیک است اما زودتر شکل یافته و از کلیسای اصلی جدا است (در حالی که مسیحی‌های کاریزماتیک، حداقل در روزهای اول جنبش‌شان، اعضای کلیساهای اصلی خود باقی می‌ماندند).

رستگاری در مسیحیت پنطیکاستی بیشتر آرمینیوسی است تا کالوینیسم[۲] و امنیت مؤمن در دکترین پنطیکاستی، در تداوم ایمان و توبه قرار دارد.[۳] در اعتقاد پنتیکوستال، بهشت و دوزخ هردو وجود دارند درحالی‌که بهشت هدیه خدا به مؤمن برای نجات و دوزخ برای کسانی است که آن را رد کرده‌اند.[۴]

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. "Spirit and Power: A 10-Country Survey of Pentecostals", Executive Summary بایگانی‌شده در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine. The Pew Forum on Religion and Public Life.
  2. James H. Railey, Jr. and Benny C. Aker in Horton 1994, 50.
  3. Duffield and Van Cleave 1983, p. 262.
  4. Duffield and Van Cleave 1983, p. 524-525, 563-564.