halo
Brezhoneg
- (Anv-kadarn) ⊟ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
- (Furm verb) Savet diwar hal-, pennrann ar verb halañ, hag an dibenn-ger -o
Anv-kadarn
halo /ˈhɑːlo/ hollek gourel
- Halv
- « Glebia bara e halo ar c'hi du a ro brasoc'h nerz eget hini an nerzusa a zo. » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 211.)
- « Soubla[1] a ris bara e halo ar c'hi du, ha nerzus e voen. [...] ! » — (Yann ar Floc'h, Koñchennou eus Bro ar Stêr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 211.)
Troidigezhioù
Notennoù ha daveennoù
Furm verb
halo /ˈhɑːlo/
- Furm ar verb halañ e trede gour unan an amzer-da-zont, en doare-disklêriañ
Troidigezhioù
Esperanteg
- Diwar ar galleg halle, ar saozneg hall pe ar poloneg hala, hag al lostger -o a dalvez da sevel an anvioù-kadarn.
Anv-kadarn
Troad | unander | liester |
---|---|---|
nominativ | halo | haloj |
akuzativ | halon | halojn |
hajlo /ˈha.lɔ/